Pietris Blog

«Η Ελλάδα να κάνει το δολάριο επίσημο νόμισμα της» Μαΐου 17, 2012

Την  τρελή ιδέα του, «που μπορεί όμως και να δουλέψει», αναλύει σε άρθρο του ο οικονομολόγος Charles Hugh Smith. Τι λέει αυτή η ιδέα; Να εγκαταλείψει η Ελλάδα το ευρώ και να υιοθετήσει το δολάριο ως εθνικό της νόμισμα.

Όπως γράφει μεταξύ άλλων, το ευρώ απέτυχε γιατί στήθηκε τεχνητά και συμπεριέλαβε ασθενέστερες χώρες με δεδομένη την προθυμία της αγοράς να τους δανείζει με χαμηλό επιτόκιο. «Όμως στην πραγματικότητα, η Ελλάδα είναι σαν το φτωχότερο αδελφό που πήρε την πιστωτική κάρτα του πλουσιότερου αδελφού του και βγήκε για ψώνια». Από όλο αυτό το εγχείρημα ωφελήθηκαν τελικά, όπως υποστηρίζει, η Γερμανία και οι τράπεζες.

«Η Ελλάδα θα πρέπει να στραφεί στο δολάριο και να αποκηρύξει κάθε χρέος που είναι σε ευρώ. Θα πρέπει να παραιτηθεί από το 100% του χρέους και να μην πληρώσει ούτε ένα ευρώ. Οι δανειστές ήξεραν ότι η Ελλάδα ήταν μια αδύναμη χώρα και εκμεταλλεύτηκαν μια απάτη, ακόμη και η ΕΚΤ. Επομένως θα πρέπει να αποδεχτούν τις απώλειες τώρα που η απάτη καταρρέει», γράφει πιο κάτω.

Από την άλλη-όπως σημειώνει- το δολάριο εξακολουθεί να διατηρεί την εμπιστοσύνη της αγοράς. «Αφού η Ελλάδα δεν μπορεί να τυπώσει δολάρια, να μετατρέψει όλους τους λογαριασμούς της σε δολάρια, αποφεύγοντας τους κινδύνους της μετάβασης από το ευρώ στη δραχμή. Σε αντίθεση με τη δραχμή του θα υποτιμηθεί, το δολάριο θα έχει μετά την μετατροπή την ίδια αξία. Ακόμη είναι πεποίθηση μου ότι όταν η εμπιστοσύνη στα εθνικά νομίσματα και στα θεσμικά όργανα χάνεται, τότε είναι η στιγμή για τη μαύρη αγορά να πραγματοποιήσει τις συναλλαγές. Και το νόμισμα της μαύρης αγοράς είναι το δολάριο».

Αυτό-κατά τον Smith -θα αποκαταστήσει αμέσως την εμπιστοσύνη και το εμπόριο, τόσο στο εσωτερικό όσο και διεθνώς, καθώς ο καθένας γνωρίζει ότι το αμερικανικό δολάριο θα διατηρήσει την αξία του παντού. Και όπως σημειώνει, «η Ελλάδα δεν χρειάζεται την έγκριση των ΗΠΑ για να υιοθετήσει το δολάριο ως προσωρινό νόμισμα. Θα βοηθούσε βεβαίως αν οι ΗΠΑ αποδέχονταν την υιοθέτηση αλλά το ok τους είναι προαιρετικό».

Πρέπει όμως να κάνει και κάτι άλλο η Ελλάδα αν θέλει να ορθοποδήσει, όπως επισημαίνει προς το τέλος του άρθρου. «Να επιτύχει πολιτική συναίνεση σχετικά με τη φορολογία και τη διακυβέρνηση. Η Ελλάδα χρειάζεται απεγνωσμένα ένα πολιτικό όραμα για να βγει από την κρίση. Θα πρέπει να γίνει ένας ειλικρινής εθνικός διάλογος για τη φορολογία και τη διακυβέρνηση, και να επιτευχθεί συναίνεση μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες. Χωρίς αυτόν, ο φαύλος κύκλος του θανάτου θα επιδεινωθεί»

Selective default: Κάτι μεταξύ τιμωρίας και… υπόσχεσης Ιουλίου 22, 2011

πηγή kerdos.gr

Selective default. Μία… ταμπέλα που δίνουν οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης, η οποία είναι χειρότερη από το junk, αλλά καλύτερη από το απόλυτο default… Είναι σαν να σε κλείνουν σε ένα… μπουντρούμι για μερικές ημέρες, με την υπόσχεση ότι όταν θα βγεις, θα βγεις ωφελημένος ή… καλύτερος (τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την πιστοληπτική αξιολόγηση). Eνα από τα πιο ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά της «επιλεκτικής χρεοκοπίας» είναι ότι έχει ως σκοπό βραχυπρόθεσμα να γλυτώνει η χώρα από το βαρύ κόστος του default, κερδίζοντας παράλληλα το μακροπρόθεσμο «δώρο» της επιστροφής κάποια στιγμή στις αγορές.
Στην πράξη, selective default είναι η αδυναμία ενός δανειζόμενου να εκπληρώσει ποσοτικά και χρονικά τις υποχρεώσεις του, σε ένα μέρος του χρέους του και όχι η αδυναμία αποπληρωμής του συνόλου του χρέους του, άρα κατ’ αρχήν είναι μία προσωρινή κατάσταση.

Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ

Στην περίπτωση της Ελλάδας, επειδή τα ομόλογα που λήγουν στο βραχυπρόθεσμο διάστημα θα αντικατασταθούν με άλλα ομόλογα μεγαλύτερης διάρκειας και (ίσως) χαμηλότερου επιτοκίου και ενδεχομένως να υπάρξει και κάποιο haircut, το selective default θα σημαίνει αδυναμία εκπλήρωσης των όρων σε ένα μέρος του χρέους, ενώ το υπόλοιπο θα συνεχίσει να εξυπηρετείται κανονικά.
Σε ό,τι αφορά τους διεθνούς οίκους, για ένα διάστημα, που μπορεί να κρατήσει από ώρες έως και μήνες, θα αξιολογήσουν την Ελλάδα με την ταμπέλα «SD» (selective default), ωστόσο δεν σημαίνει ότι τα ελληνικά ομόλογα θα πάρουν την ίδια αξιολόγηση με τη χώρα απ’ όλους τους οίκους.
Φυσικά το μεγάλο ζήτημα είναι η ΕΚΤ και εάν, σε περίπτωση επιλεκτικής χρεοκοπίας, θα συνεχίσει να παρέχει ρευστότητα στις ελληνικές τράπεζες, όπως επίσης και η χρονική διάρκεια αυτού του καθεστώτος του SD.

ΜΙΚΡΑΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ

Εάν το selective default κρατήσει για λίγο, για ώρες ή λίγες ημέρες, τότε οι επιπτώσεις τόσο για τις τράπεζες όσο και για την πραγματική οικονομία, δεν θα είναι σημαντικές, ωστόσο εάν κρατήσει πολύ χρονικό διάστημα, για πολλούς μήνες ή και δύο χρόνια, τότε είναι προφανές ότι οι τράπεζες, η αγορά και η οικονομία της Ελλάδας θα αντιμετωπίσουν σοβαρότατο πρόβλημα ρευστότητας, αφού η αγορά θα «στεγνώσει» από κεφάλαια.
Οι εκτιμήσεις προς το παρόν πάντως είναι ότι η χρηματοδότηση της ελληνικής οικονομίας θα εξασφαλιστεί (με κάποιον τρόπο) από την ευρωζώνη και οι ελληνικές τράπεζες δεν θα αφεθούν να καταρρεύσουν, γιατί ο φόβος του ντόμινο και της εξάπλωσης του κινδύνου στην υπόλοιπη Ευρώπη είναι τεράστιος.

ΕΧΕΙ ΙΣΤΟΡΙΑ

Αν και για πολλούς ο όρος της επιλεκτικής χρεοκοπίας είναι πολύ καινούργιος, ωστόσο έχει αρκετή ιστορία, αφού υπάρχουν πολλά παραδείγματα χωρών που στο παρελθόν βρέθηκαν σε αυτό το καθεστώς, για λίγο ή για πολύ διάστημα.
Ενα σχετικά πρόσφατο παράδειγμα χώρας που μπήκε σε καθεστώς επιλεκτικής χρεοκοπίας για ελάχιστο διάστημα και φυσικά δεν πόνεσε, είναι το swap ομολόγων της Ουρουγουάης το 2003. Στις 16 Μαΐου του 2003 η S&P υποβάθμισε τη χώρα από το CC στο SD και σε περίπου δύο εβδομάδες αργότερα, στις 2 Ιουνίου του 2003, την αναβάθμισε στο B -. Η Fitch υποβάμισε τη χώρα σε DDD την ίδια ακριβώς ημέρα (6 Μαΐου) και στις 30 Μαΐου αξιολόγησε τα νέα ομόλογα της χώρας (όχι την ίδια τη χώρα) με Β -.
Πάντως η ανταλλαγή των ομολόγων της Ουρουγουάης ήταν θέμα «ρευστότητας» της χώρας, αφού η κυβέρνηση προχώρησε σε re-profiling των ομολόγων της για 5 έτη, έτσι ώστε να μπορέσει να τα βγάλει πέρα με την αναχρηματοδότησή τους. Ετσι, ήταν απολύτως λογικό για τους οίκους αξιολόγησης να προχωρήσουν σε αναβαθμίσεις των αξιολογήσεών τους, αφού έβλεπαν ότι η κατάσταση της Ουρουγουάης θα βελτιωνόταν σιγά-σιγά στο μέλλον. Πάντως, αξίζει να σημειώσουμε σε αυτό το σημείο πως, μία δεκαετία περίπου αργότερα, η Ουρουγουάη διατηρεί ακόμη την αξιολόγηση junk και από τους τρεις οίκους…
H άλλη όψη του νομίσματος της επιλεκτικής χρεοκοπίας και αυτή που πόνεσε πραγματικά, είναι η περίτπωση της Αργεντινής το 2001, της οποίας η ανάγκη της ανταλλαγής ομολόγων ήταν θέμα «φερεγγυότητας» και όχι θέμα «ρευστότητας» (όπως για την Ουρουγουάη). Στις 6 Νοεμβρίου του 2001, η S&P υποβάθμισε σε SD τη χώρα από CC, μία αξιολόγηση που κράτησε μέχρι και την 1η Ιουνίου 2005 (54 μήνες), όπου και ο οίκος την αναβάθμισε σε B-. Η Αργεντινή όμως, έναν μήνα μετά τη δεύτερη ανταλλαγή των ομολόγων της, κήρυξε default και παρέμεινε σε αυτό το καθεστώς για αρκετό διάστημα.

Η ΤΖΑΜΑΪΚΑ

Η πιο πρόσφατη περίπτωση selective default είναι αυτή της Τζαμάικας, όπου τον Ιανουάριο του 2010 η κυβέρνηση της χώρας ανακοίνωσε την ανταλλαγή χρέους (Debt Exchange Initiative – JDX), με την αντικατάσταση των βραχυπρόθεσμων ομολόγων σε αμερικανικό δολάριο, με νέα μακροπρόθεσμα ομόλογα σημαντικά χαμηλότερου επιτοκίου, μία συναλλαγή η οποία πήρε τον τίτλο «εθελοντική». Στις 14 Ιανουαρίου του 2010, λοιπόν, η S&P υποβάθμισε σε καθεστώς SD τα ομόλογα της χώρας και έναν περίπου μήνα αργότερα, στις 24 Φεβρουαρίου, τα αναβάθμισε σε Β- με σταθερές προοπτικές, δηλώνοντας ότι η δημοσιονομική πορεία της χώρας θα βελτιωθεί σημαντικά στη διάρκεια του έτους και θα εφαρμοστούν τα δημοσιονομικά μέτρα που είχαν συμφωνηθεί με το ΔΝΤ.

Όλα λοιπόν θα εξαρτηθούν από το πόσο γρήγορα και πόσο…ψηλά θα αναβαθμίσουν οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης την Ελλάδα μετά το SD και ποια θα είναι η αντίδραση της ΕΚΤ. Σύμφωνα πάντως με τους αναλυτές, δύσκολα θα αφήσουν την Ελλάδα χωρίς ρευστότητα και αυτό όχι φυσικά για χάρη της Ελλάδας…

Στ. Δήμας “Στην χώρα μας οι υποστηρικτές της πυρηνικής ενέργειας ήταν πάντα μειοψηφία” Μαρτίου 28, 2011

πηγή free sunday

Στην πρώτη εφ’ όλης της ύλης συνέντευξή του από την ημέρα που έγινε αντιπρόεδρος της ΝΔ ο Σταύρος Δήμας αποκαλύπτει τα επιχειρήματα που το κόμμα του θέτει στις διεθνείς επαφές του, ενώ χαρακτηρίζει «μίζερη» την πρόσφατη μείωση του ούτως ή άλλως «τοκογλυφικού και εκδικητικού» επιτοκίου. Ο κατά γενική ομολογία επιτυχημένος πρ. επίτροπος για το Περιβάλλον δεν κρύβει την ανησυχία του για την πυρηνική ενέργεια, εύχεται σύντομη απεμπλοκή της διεθνούς κοινότητας από τη Λιβύη, ενώ ταυτόχρονα προβλέπει επιπτώσεις στην ελληνική οικονομία από τα δύο αυτά διεθνή γεγονότα συνδυαστικά.

Πόσο ανησυχείτε για τη χρήση πυρηνικής ενέργειας τώρα και μελλοντικά στην Ευρώπη; Μόλις πριν από λίγο καιρό κάποιοι ζητούσαν κατασκευή πυρηνικού εργοστασίου και στη χώρα μας…
Κατ’ επανάληψη έχω τονίσει τους κινδύνους από την παραγωγή και τη χρήση της πυρηνικής ενέργειας, αλλά και τα άλλα σχετικά περιβαλλοντικά προβλήματα, όπως η διαχείριση των ραδιενεργών υπολοίπων και η συντήρηση και φύλαξη των εγκαταστάσεων μετά το τέλος της παραγωγικής ζωής τους. Νομίζω ότι στη χώρα μας οι υποστηρικτές της πυρηνικής ενέργειας, που ήταν πάντα μειοψηφία, έκαναν λάθος εκτιμήσεις, υπερτονίζοντας τα πλεονεκτήματα έναντι των μειονεκτημάτων της. Είναι προφανές ότι λόγω των συχνών σεισμών οι σχετικοί κίνδυνοι είναι πολύ μεγαλύτεροι και η οικονομική επιβάρυνση για πρόσθετες εργασίες ισχυροποίησης των εγκαταστάσεων θα καθιστούσε την παραγωγή πυρηνικής ενέργειας και οικονομικά ασύμφορη. Το γεγονός ότι σε μια χώρα πειθαρχημένη και τεχνολογικά προηγμένη, όπως η Ιαπωνία, δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν, καθώς και η έκπληξή τους που δεν είχαν προβλέψει όλους τους πιθανούς κινδύνους επιβεβαιώνουν τις επιφυλάξεις και τις αντιρρήσεις για την πυρηνική ενέργεια. Πιστεύω ότι η ορθή επιλογή για την Ελλάδα είναι οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Σε γειτονικές όμως χώρες, όπως στη Βουλγαρία, στη Σλοβενία, στην Τουρκία, λειτουργούν ή ετοιμάζονται πυρηνικοί σταθμοί. Κινδυνεύουμε, κ. υπουργέ ;
Αυτό είναι αλήθεια, και οι κίνδυνοι υπάρχουν. Γι’ αυτό και επιβλήθηκε από την Ε.Ε. το κλείσιμο αρκετών μονάδων παλαιάς τεχνολογίας, ιδιαίτερα σταθμών τύπου Τσέρνομπιλ. Πρόσφατα μάλιστα αποφασίστηκε να προτείνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή νέο, πιο αυστηρό κανονισμό για την ασφάλεια των πυρηνικών εγκαταστάσεων. Πιστεύω ότι η πίεση της κοινής γνώμης, αλλά και το πρόσθετο οικονομικό κόστος από τον νέο κανονισμό θα αποτρέψουν την κατασκευή νέων πυρηνικών σταθμών και θα επισπεύσουν το κλείσιμο παλαιών. Το ίδιο πιστεύω και για την Τουρκία, που θα πρέπει να εφαρμόσει τις ευρωπαϊκές προδιαγραφές.

Ποια εκτιμάτε ότι θα είναι η κατάληξη των επιχειρήσεων στη Λιβύη; Θα απεμπλακεί σύντομα η διεθνής κοινότητα;
Κατ’ αρχάς πιστεύω και ελπίζω το ρεύμα δημοκρατίας στον αραβικό κόσμο να επικρατήσει. Πρέπει να γίνει σεβαστό το δικαίωμα των λαών να καθορίζουν οι ίδιοι τις τύχες τους. Γι’ αυτό και η διεθνής εμπλοκή υπό την αιγίδα του ΟΗΕ πρέπει τα τερματιστεί το συντομότερο δυνατόν, αφού εξασφαλιστεί η προστασία του άμαχου πληθυσμού.

Ποιες μπορεί να είναι οι επιπτώσεις στην Ελλάδα από την κρίση στη Λιβύη;
Η όλη αναταραχή στη Βόρεια Αφρική, μεταξύ άλλων, θα εντείνει τις πιέσεις από νέα κύματα μεταναστών, θα αυξήσει τις τιμές των καυσίμων και θα ζημιώσει ελληνικές εταιρείες που έχουν εργασίες στις χώρες αυτές. Ταυτόχρονα, όμως, εφόσον γίνουν οι σωστοί χειρισμοί, μπορεί να αναδειχτεί και να αναβαθμιστεί ο γεωπολιτικός ρόλος της χώρας μας ως παράγοντα σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο. Σημαντικά διμερή θέματα, όπως ο καθορισμός ΑΟΖ (Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη) με τη Λιβύη και την Αίγυπτο, πρέπει να είναι πάντα στο μυαλό μας και να καθοδηγούν τις κινήσεις μας. Ακόμη θέλω να επισημάνω ότι η πολιτική αστάθεια στις πετρελαιοπαραγωγές χώρες, σε συνδυασμό με τα πυρηνικά προβλήματα της Ιαπωνίας, θα έχει επιπτώσεις στην παγκόσμια αγορά ενέργειας, κάτι που βέβαια δεν θα μας βοηθήσει στην αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης.

Λίγες μέρες πριν από την παρουσίαση του επικαιροποιημένου προγράμματός της, τι κρατά και τι αλλάζει η ΝΔ από την πρώτη παρουσίαση πέρυσι το καλοκαίρι;
Η παρουσίαση του επικαιροποιημένου οικονομικού προγράμματος της ΝΔ θα γίνει από τον κ. Σαμαρά στο Ζάππειο το επόμενο διάστημα και αφού βέβαια το ευρωπαϊκό πλαίσιο έχει διαμορφωθεί. Θα καταθέσει προτάσεις για έξοδο από την κρίση προτάσσοντας την άμεση ανάγκη να δοθεί έμφαση στην ανάπτυξη. Ελάχιστοι αμφισβητούν πλέον ότι η οικονομική πολιτική που εφαρμόζεται από πέρυσι βυθίζει τη χώρα σε φαύλο κύκλο ύφεσης, ανεργίας και επίμονων ελλειμμάτων. Και σχεδόν όλοι συμφωνούν ότι η λύση στο πρόβλημα μπορεί να έρθει αν δοθεί προτεραιότητα και επιτευχθεί ανάπτυξη.

Υπάρχουν δηλαδή μέτρα, κ. υπουργέ, τα οποία το κόμμα σας προτείνει και θα μπορούσαν να αλλάξουν άμεσα την ουσία της οικονομικής πολιτικής αλλά και την ψυχολογία;
Αυτός είναι ο σκοπός του επικαιροποιημένου προγράμματος. Τομείς με εξαγωγικό προσανατολισμό και με δυνατότητες ταχείας απόδοσης, όπως η γεωργία, ο τουρισμός, οι μεταφορές, οι νέες τεχνολογίες κ.ά., είναι λογικό να έχουν προτεραιότητα. Θα χρειαστεί ακόμη να αξιοποιήσουμε όλες τις ευκαιρίες από την Ε.Ε., όπως τα προγράμματα διευρωπαϊκών υποδομών. Να συνηγορήσουμε ακόμα στην πρόταση Μπαρόζο για την έκδοση «ομολόγων έργων». Απαραίτητη βέβαια είναι η εφαρμογή ενός αξιόπιστου μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού προγράμματος με ξεκάθαρους και φιλόδοξους στόχους και ενός γενναίου μεταρρυθμιστικού προγράμματος.

ΝΔ και μνημόνιο
Ο πρόεδρος της ΝΔ δήλωσε ότι πέρυσι ήταν η εποχή της συναίνεσης, φέτος είναι η εποχή της αλλαγής των όρων του μνημονίου. Πόσο εφικτό είναι αυτό, δεδομένης της στάσης των δανειστών μας;
Κατ’ αρχάς ο κ. Σαμαράς έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν είναι αντίθετος με τους μακροπρόθεσμους στόχους του μνημονίου, αλλά με την πολιτική που μας επιβάλλει προκειμένου να φτάσουμε στους στόχους αυτούς. Η άποψη ότι η προσαρμογή και οι διαρθρωτικές αλλαγές θα οδηγήσουν από μόνες τους σε ταχεία αποκατάσταση των ρυθμών ανάπτυξης είναι υπεραισιόδοξη και σε κάθε περίπτωση θα απαιτήσει πολύ χρόνο. Αυτό γίνεται πλέον ευρύτατα αντιληπτό, πιστεύω και από τους εταίρους μας.

Στο σημείο αυτό όμως επανέρχεται η μομφή που σας απευθύνει το ΠΑΣΟΚ, ότι άλλα λέτε στο εσωτερικό και άλλα στο εξωτερικό…
Αυτό δεν αληθεύει. Ίσως έτσι ερμηνεύουν το ότι η ΝΔ δεν εξάγει στο εξωτερικό την εσωτερική πολιτική αντιπαράθεση. Και κατά τη γνώμη μου καλώς πράττει η ΝΔ. Το ίδιο πρέπει να κάνει και η κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα, γιατί μόνο έτσι θα μπορέσει να αρχίσει η αποκατάσταση της διεθνούς εικόνας της χώρας μας.

Το ΠΑΣΟΚ, αλλά και άλλοι, όπως π.χ. ο κ. Καρατζαφέρης, διατείνονται ότι χωρίς το μνημόνιο η κυβέρνηση δεν θα είχε να πληρώσει μισθούς και συντάξεις. Το βρίσκετε υπερβολικό;
Αναμφίβολα ευθύνη για το ακολουθούμενο μη ρεαλιστικό μείγμα πολιτικής φέρουν σε μεγάλο βαθμό και οι δανειστές μας. Καθυστέρησαν, και το μνημόνιο παρουσιάστηκε ως λύση ύστατης ανάγκης. Σκοπός του πακέτου στήριξης έπρεπε να ήταν το να επιλύσει το πρόβλημα ρευστότητας χωρίς να υπονομεύσει τη μακροπρόθεσμη φερεγγυότητά μας. Θα έπρεπε, συνεπώς, να ζητήσουμε ένα άλλο μείγμα πολιτικής, περισσότερο συμβατό με τη βέλτιστη αλληλουχία των μέτρων. Η δημοσιονομική προσαρμογή δηλαδή χρειάζεται να συμβαδίζει με διαρθρωτικά και άλλα μέτρα που ενισχύουν την ανάπτυξη.

Ισχυρίζονται πάντως ότι η ΝΔ έπρεπε να είχε ψηφίσει στη Βουλή υπέρ του μνημονίου…
Η ΝΔ με τη στάση της υπογράμμισε τα λάθη της δανειακής σύμβασης και του μνημονίου. Ενίσχυσε κατ’ αυτόν τον τρόπο την κυβέρνηση να αναπτύξει λογικά επιχειρήματα για τη διόρθωση αυτών των λαθών. Εξάλλου αυτός είναι ο θεσμικός ρόλος της αντιπολίτευσης στην επιδίωξη του κοινού στόχου, που είναι η εξυπηρέτηση των συμφερόντων της πατρίδας μας.

«Ακόμη και τραπεζοϋπάλληλος…»
Ποια είναι αυτά τα λάθη, κ. υπουργέ;
Εκτός απ’ όσα ανέφερα προηγουμένως, ορισμένοι όροι του δανείου ήταν τόσο λάθος που έβγαζαν μάτι. Για παράδειγμα, ο εξαιρετικά σύντομος χρόνος αποπληρωμής, τον οποίο οποιοσδήποτε απλός τραπεζικός υπάλληλος δεν θα ενέκρινε, γιατί απλώς δεν θα μπορούσε να εκπληρωθεί. Ή το απαράδεκτα υψηλό, τοκογλυφικό και εκδικητικό επιτόκιο. Από πολύ νωρίς η ΝΔ υπέδειξε και εξήγησε τα λάθη αυτά στην τρόικα και μετά στον κ. Στρος-Καν, στον κ. Ρεν και σε άλλους. Θέσαμε π.χ. το ερώτημα γιατί, ενώ διακηρύσσουν ότι καμία χώρα της Ευρωζώνης δεν θα σταματήσει τις πληρωμές προς τους δανειστές της, επιβαρύνουν την Ελλάδα με ασφάλιστρα κατά του κινδύνου που κατηγορηματικά αποκλείουν. Πέραν της μεγάλης επιβάρυνσης της χώρας, έστειλαν και λάθος μήνυμα στις αγορές. Και πρέπει να αποκαλύψω ότι δεν καταγράφηκε καμία διαφωνία εκ μέρους των συνομιλητών μας. Με την ευκαιρία, θέλω να τονίσω ότι η μείωση του επιτοκίου κατά 1% ήταν μίζερη και η χειρότερη από τις τρεις εναλλακτικές προτάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, για μείωση δηλαδή 1% ή 2% ή 2,5%.

Πολλή συζήτηση γίνεται για τη στάση που τήρησε ο κ. Παπανδρέου μόλις εξελέγη, κυρίως στις διεθνείς επαφές του. Εσείς ήσασταν επίτροπος τότε. Τι έχετε να μας καταθέσετε επ’ αυτού;
Ότι όλοι μας, πάντα και παντού, και πολύ περισσότερο στο εξωτερικό, όπου τα λόγια εύκολα παρερμηνεύονται, πρέπει να είμαστε προσεκτικοί και να έχουμε οδηγό την εξυπηρέτηση των εθνικών μας συμφερόντων.

«Ηγέτες με σθένος»
Ένας στους τρεις ψηφοφόρους της κεντροδεξιάς είναι εκτός ΝΔ την ώρα αυτή. Ποιες πρωτοβουλίες και σε ποια κατεύθυνση πρέπει να πάρει η ηγεσία του κόμματός σας από δω και πέρα;
Η αβεβαιότητα, η σύγχυση, η δικαιολογημένη ανησυχία των συμπατριωτών μας για το μέλλον και τα εντεινόμενα προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθημερινά δεν επιτρέπουν μικροκομματικούς σχεδιασμούς και πρακτικές. Πιστεύω ότι ούτε αποδίδουν κομματικά. Οι πολίτες θα επιλέξουν εκείνες τις πολιτικές που θα πείσουν για την αποτελεσματικότητά τους και τους πολιτικούς τους οποίους θεωρούν ικανούς, σοβαρούς και ειλικρινείς. Χρειαζόμαστε ηγέτες με σθένος.

Ζητείται Ευρωπαίος Ηγέτης Δεκεμβρίου 21, 2010

πηγή sofokleous10.gr

Σύμφωνα με ένα ρητό ‘τα πάντα είναι εφικτά αρκεί να υπάρχει αρκετός χρόνος και χρήμα’. Η Ελλάδα δεν έχει τίποτε από τα δύο ενώ αυτό ισχύει και για μία σειρά ευρωπαϊκών κρατών, τις λεγόμενες Ε4 (Ιρλανδία, Ισπανία, Πορτογαλία, Ελλάδα).

Η κατάσταση αυτή, όμως, θα μπορούσε να αλλάξει αρκεί η ΕΕ να αποφάσιζε να δανειστεί σε ορίζοντα 10-15 ετών ως Ένωση αντί να αφήνει τα μέλη της που βρίσκονται σε αδιέξοδο να δανείζονται σε ορίζοντα 3ετίας ως μεμονωμένα κράτη. Σε αυτήν την περίπτωση τα ομόλογα που θα εξέδιδε θα αποσπούσαν άριστη βαθμολογία και θα είχαν χαμηλό επιτόκιο, παρέχοντας ταυτόχρονα αρκετό χρήμα και αρκετό χρόνο για να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα της ευρωπαϊκής κρίσης.

Η ΕΕ έχει το μοναδικό πλεονέκτημα να διαθέτει το δεύτερο κυριότερο αποθεματικό διεθνές νόμισμα και μία ενιαία αγορά που αν δεν αφηνόταν στο έλεος της από τη Γερμανία θα μπορούσε να αντιμετωπίσει τη διεθνή ύφεση με εξαιρετική αποτελεσματικότητα.

Ο νομισματικός κίνδυνος όταν δανείζεται κάποιος σε ευρώ είναι, στην ουσία, μηδενικός ή τουλάχιστον ο χαμηλότερος στον κόσμο και αυτό παρά το γεγονός πως έχει ‘επιτραπεί’ στην ευρωπαϊκή κρίση να μολύνει την αξιοπιστία του ευρωπαϊκού νομίσματος. Η πραγματικότητα είναι πως σήμερα δεν υπάρχουν άλλα διεθνή νομίσματα πέραν του ευρώ και του δολαρίου και η ΕΕ ιδωμένη ως σύνολο βρίσκεται σε καλύτερη οικονομική κατάσταση και έχει καλύτερη προοπτική ανάπτυξης από τις ΗΠΑ.

Μία σειρά έκδοσης ομολόγων με την εγγύηση της ΕΕ θα αποτελούσε ασφαλέστερη επιλογή για τους διεθνείς επενδυτές σε σχέση με τα κρατικά ομόλογα των ΗΠΑ.

Σε μία τέτοια περίπτωση η ΕΕ θα συγκέντρωνε αυτά τα κεφάλαια στην ΕΚΤ και εκεί θα μοιραζόταν σε δύο πακέτα στήριξης: το ένα για την αντιμετώπιση των προβλημάτων χρέους και ρευστότητας και το άλλο για την ενίσχυση της ανάπτυξης.

Η χορήγηση των κεφαλαίων από το πρώτο πακέτο θα συνοδευόταν από την εποπτεία του ΔΝΤ, της ΕΕ και της ΕΚΤ και θα προϋπέθετε την υιοθέτηση από τη χώρα δανειολήπτη ενός ρεαλιστικού προγράμματος δημοσιονομικής εξυγίανσης.

Η χορήγηση των κεφαλαίων από το δεύτερο πακέτο θα γινόταν υπό την εποπτεία μίας Επιτροπής Στήριξης της Ανάπτυξης, η οποία θα είχε ως στόχο να βοηθήσει τις δανειολήπτριες χώρες να επιστρέψουν και να παραμείνουν στην ανάπτυξη.

Ένα τέτοιο πρόγραμμα θα είχε ως αποτέλεσμα τα επιτόκια δανεισμού των χωρών με κρίση χρέους να μειωθούν αισθητά κάτω από αυτά των σημερινών πακέτων στήριξης ενώ τα κράτη θα ήταν προστατευμένα από τις δυνάμεις τις αγοράς για όσο διάστημα χρειαζόταν να επιστρέψουν σε αυτήν επί ίσοις όροις με τα κράτη της ΕΕ που δεν αντιμετωπίζουν κρίση.

Η μεγαλύτερη απόφαση που πήρε ποτέ η Ευρώπη ήταν αυτή της νομισματικής της ένωσης. Μετά τη νομισματική ενοποίηση η απόφαση για ένα πρόγραμμα δανεισμού από την ΕΕ με στόχο την προστασία κρατών μελών που αντιμετωπίζουν πρόβλημα και φυσικά του ίδιου του ευρώ θα έπρεπε να θεωρείται δεδομένη … αν υπήρχε ευρωπαϊκή ηγεσία.

Το πρόβλημα της Ευρώπης δεν είναι η κρίση αλλά η έλλειψη ενός Ευρωπαίου Ηγέτη. Ελλείψει ενός ηγέτη το ρόλο αυτό έχει αναλάβει η κυρία Μέρκελ με καταστροφικές συνέπειες μέχρι στιγμής για όλους, εκτός από τη Γερμανία και τη Γαλλία.

Τα ελλείμματα των Πολιτειών των ΗΠΑ, οι Γερμανοί… «τεμπέληδες» και τα φώτα της Ακρόπολης Μαΐου 17, 2010

πηγή kerdos.gr

**…Μπορεί τους τελευταίους μήνες το διεθνές ενδιαφέρον να έχει εστιασθεί στα ελλείμματα της Ελλάδας και άλλων χωρών της ευρωζώνης, ωστόσο, ανάλογα ή και χειρότερα προβλήματα αντιμετωπίζουν αρκετές πολιτείες στις ΗΠΑ. Πιο χαρακτηριστική περίπτωση είναι το Ιλλινόις, το οποίο από τον περασμένο Οκτώβριο ουσιαστικά έχει σταματήσει τις πληρωμές…

**…Υποχρεώσεις περίπου 5,5 δισ. δολαρίων, που έπρεπε να πληρωθούν τον Οκτώβριο του 2009, στοιβάζονται στο Illinois Controller’s Office, ανέφερε πρόσφατα το Βloomberg…

**…Κατά τις πληροφορίες, που δημοσιεύονται στον ξένο Τύπο, αντίστοιχα προβλήματα έχουν άλλες 14 πολιτείες στις ΗΠΑ, μηδέ της Ν. Υόρκης εξαιρουμένης. Ωστόσο, όπως παρατηρεί φίλος της στήλης, η αμερικανική προπαγάνδα έχει πείσει σχεδόν όλον τον κόσμο ότι το πρόβλημα το έχει η Ευρώπη. Φαίνεται, σημειώνει, ότι τον οικονομικό πόλεμο τον κερδίζουν πάλι τα γεράκια του «συνδικάτου» (όπως έχουν αποκαλέσει τις 4 μεγάλες τράπεζές τους οι ίδιοι οι Αμερικανοί…).

**…Το βέβαιο είναι ότι ο περίφημος μηχανισμός στήριξης όλης της ευρωζώνης ύψους 750 δισ. ευρώ, μετά τη δεύτερη «ανάγνωση» όχι μόνο δεν φόβισε τα κερδοσκοπικά κεφάλαια (που μπορούν να «αντιπαραθέσουν», όπως έγραψα το περασμένο Σάββατο, πολλαπλάσια ποσά μέσω των παραγώγων προϊόντων και χωρίς βεβαίως να τα έχουν), αλλά «επανεκκίνησαν» την επίθεση κατά του ευρώ..

**…Είμαστε πράγματι λαός τεμπέληδων, όπως μας κατηγόρησαν οι Γερμανοί και το χρησιμοποίησαν ως επιχείρημα για την καθυστέρηση του μηχανισμού στήριξης; Οχι, αποφαίνονται τα επίσημα στοιχεία του ΟΟΣΑ για το 2008 σχετικά με τις ώρες εργασίας σε διάφορες χώρες του κόσμου. Τα στοιχεία αυτά, λοιπόν, δείχνουν, ότι το 2008 ο μέσος όρος εργασίας για τον Ελληνα εργαζόμενο ήταν 2.120 ώρες τον χρόνο, 690 ώρες περισσότερες από τον Γερμανό εργαζόμενο…

**… Αν δεν είναι …παραποιημένα και εδώ τα στοιχεία, η κατηγορία περί τεμπέληδων Ελλήνων είναι ένας επικίνδυνος μύθος…

**…Και μια ο λόγος για τα συγκεκριμένα στοιχεία του ΟΟΣΑ, οι λιγότερες ώρες εργασίας ετησίως ανά εργαζόμενο καταγράφονται στην Ολλανδία (1.389 ώρες). Αυτό, όμως, οφείλεται στο γεγονός ότι η part-time απασχόληση είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη και κυρίως στις εργαζόμενες γυναίκες…

**…Αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους στο «τέλος του δρόμου» βλέπει ο διευθύνων σύμβουλος της Deutsche Bank κ. Γιόζεφ Ακερμαν. Μιλώντας στο ZDF για τη σημερινή κρίση στην ευρωζώνη, ο κ. Ακερμαν είπε για το ελληνικό ζήτημα τα ακόλουθα: «Το μεγάλο ερώτημα για την Ελλάδα είναι – και δεν θέλω να το περιγράψω με μελανά χρώματα – αν θα μπορέσει να βγει ενισχυμένη από τη διαδικασία σταθεροποίησης, αν θα είναι σε θέση να μειώσει το έλλειμμα σε τέτοιο βαθμό, ώστε να εξυπηρετήσει ένα χρέος 300 δισ. ευρώ και κάποτε να το αποπληρώσει. Και επ΄ αυτού υπάρχει σημαντική διάσταση απόψεων»…

**…Τα σχόλια και τα ρεπορτάζ των γερμανικών εντύπων γενικά είναι σκληρά για την Ελλάδα αυτήν την εποχή, ωστόσο, δεν λείπουν και οι συναισθηματικές προσεγγίσεις. Οπως αυτή του δημοσιογράφου και συγγραφέα Moritz von Uslar, ο οποίος σε ένα εκτενές ρεπορτάζ για την Αθήνα δεν κρύβει τα συναισθήματά του, γράφοντας: «Είναι ξαφνικά μπροστά μου, κείτεται εκεί ψηλά, η Ακρόπολη, πάνω από τις μουσικές των ντίσκο και τα νέον των καφενείων. Φωτισμένη. Πολύ κοντινή. Πολύ μακρινή. Και παρατηρώντας τα λιθάρια που είναι έτσι φωτισμένα πάνω στο βράχο, μού έρχονται δύο σκέψεις. Πρώτα, μακάρι να μην σβήσουν ποτέ εκεί πάνω τα φώτα. Και μετά, ας μού συγχωρηθεί αυτός ο κουτούτσικος συναισθηματισμός, ένα έθνος που διαθέτει κάτι τόσο μεγαλειώδες δεν μπορεί ποτέ να φαλιρίσει»…

«Ναι» στα μέτρα, με διαρροές και διαγραφές Μαΐου 6, 2010

πηγή ΑΠΕ – ΜΠΕ

Με ψήφους 172 υπέρ (από βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, της Ντόρας Μπακογιάννη από τη ΝΔ και τους βουλευτές του ΛΑΟΣ), κατά 121 (ΝΔ, ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ) και 3 παρών (Γιάννης Δημαράς, Σοφία Σακοράφα, Β. Οικονόμου από το ΠΑΣΟΚ) σε σύνολο 296 ψηφισάντων βουλευτών, ψηφίστηκε από την Βουλή των Ελλήνων επί της αρχής το νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών «Μέτρα για την εφαρμογή του μηχανισμού στήριξης της ελληνικής οικονομίας από κράτη μέλη της ΔΝΤ».

Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Χρ. Παπουτσής, η βουλευτής της ΝΔ, Ε. Παπαπαδημητρίου, ο βουλευτής του ΚΚΕ Σπ. Χαλβατζής και ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Θ. Δρίτσας απουσίασαν από την ονομαστική ψηφοφορία. Με επιστολή τους γνώρισαν στο Σώμα ο μεν ο κ. Παπουτσής ότι ψηφίζει «ναι», ο δε κ. Δρίτσας ότι ψηφίζει «όχι». Οι ψήφοι αυτές, δεν προσμετρήθηκαν στο τελικό αποτέλεσμα.

Το νομοσχέδιο ετέθη σε ονομαστική ψηφοφορία κατόπιν αίτησης του ΚΚΕ.

Κατά την διαδικασία καταμέτρησης των ψήφων, ο πρόεδρος της Βουλής ανέγνωσε από της έδρας επιστολή του πρωθυπουργού και προέδρου του ΠΑΣΟΚ, Γιώργου Παπανδρέου, σύμφωνα με την οποία οι βουλευτές Γιάννης Δημαράς, Σοφία Σακοράφα και Βασίλειος Οικονόμου τίθενται εκτός Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ.

Η γενική διευθύντρια του ΠΑΣΟΚ, Ρεγγίνα Βάρτζελη, ζήτησε τηλεφωνικώς από τους βουλευτές να παραδώσουν και την έδρα τους. Η κ. Σοφία Σακοράφα αρνήθηκε, ο κ. Οικονόμου δεν απάντησε ενώ ο κ. Γιάννης Δημαράς δεν κατέστη δυνατό να βρεθεί στο τηλέφωνο. Συγκεκριμένα, με ανακοίνωση της η κ. Σακοράφα αιτιολόγησε την ψήφο της λέγοντας πως τα μέτρα ήταν κοινωνικά άδικα και σε καμία περίπτωση η πράξη της αυτή δεν αντιστρατεύεται τις αξίες της παράταξης.

Λίγο αργότερα ο πρόεδρος της Βουλής, ανέγνωσε επιστολή του προέδρου της ΝΔ, Αντώνη Σαμαρά, σύμφωνα με την οποία η βουλευτής Θεοδώρα Μπακογιάννη, τίθεται εκτός της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ.