Pietris Blog

Γιατί με τέτοια κρίση όλες οι καφετέριες είναι γεμάτες; Σεπτεμβρίου 19, 2011

 

Μαγαζιά κλείνουν, άνθρωποι απολύονται, οικογένειες δίνουν «μάχη» για να ανταπεξέλθουν στα έξοδά τους.

Αποτέλεσμα; Μια απλή βόλτα να κάνει κανείς σε προάστια είτε στα νότια, είτε στα βόρεια της πρωτεύουσας, θα διαπιστώσει ότι 12 η ώρα το μεσημέρι, όλες οι καφετέριες είναι γεμάτες.

Κι αν όχι όλες, σίγουρα οι περισσότερες. Μέχρι σήμερα βλέπαμε ως επί το πλείστον άτομα μεγαλύτερης ηλικίας, συνταξιούχους, ή ανθρώπους που απλά έκαναν ένα διάλειμμα από την δουλειά τους για έναν καφέ.

Τώρα, βλέπουμε πολύ περισσότερο κόσμο, ο οποίος απλά δεν έχει κάτι άλλο να κάνει, αφού πρόκειται κυρίως για άτομα που δεν έχουν δουλειά και πάνε για… καφέ.

Το cosmo.gr έκανε ρεπορτάζ στην πλατεία Κοραή στον Πειραιά, αλλά και την κεντρική πλατεία του Χαλανδρίου και ρώτησε τους δεκάδες θαμώνες, πώς βρίσκουν τον χρόνο, την διάθεση, αλλά και τα χρήματα για καφετέρια.

Η απάντηση είχε έναν κοινό παρονομαστή: «Δεν μας έχει μείνει και τίποτα άλλο, παρά μόνον ο καφές. Πρώτον δεν έχουμε κάτι άλλο να κάνουμε και δεύτερον και ακόμη πιο σημαντικό, είναι η μοναδική μας διασκέδαση. Είναι φθηνό, ανώδυνο και σίγουρα αντικαθιστά βραδυνές εξόδους, όπως αυτές που κάναμε κάποτε για φαγητό».

Ο συνδυασμός αυτός όλων των παραγόντων «έσπρωξε» τον κόσμο στον καφέ.

Κάποτε λέγαμε «να πάμε για φαγητό ένα βράδυ, να τα πούμε».

Το φαγητό και η βραδυνή έξοδος ήταν συνώνυμες με την ανάγκη μας για επικοινωνία, με την ανάγκη μας να μάθουμε τα νέα του άλλου.

Τώρα, η διασκέδαση είναι ο καφές και σε αυτήν δεν συζητάμε τίποτε άλλο παρά μόνον τα οικονομικά μας προβλήματα.

Δεν περιμένουμε από καμία κυβέρνηση πλέον ούτε να μας κάνει να νιώσουμε καλύτερα, ούτε να μας λύσει τα προβλήματά μας.

Αυτά ΚΑΙ μας τα δημιούργησε και μας τα διογκώνει κιόλας η κάθε πολιτική ηγεσία.

Εχουμε μερίδιο ευθύνης, ναι. Όμως, οι πολίτες δεν συμμετείχαν ποτέ, ούτε στις αλόγιστες σπατάλες των κρατικών μηχανισμών, ούτε σε μισθούς που δεν θα τους δουν, ακόμη και άλλα 100 χρόνια να δουλεύουν.

Γι’αυτό εξοργίζονται. Γιατί βλέπουν ότι το μόνο που τους έμεινε πλέον είναι ένας απλός καφές…

Έκθεση ζωγραφικής με θέμα τα ποδήλατα στην Δημοτική Πινακοθήκη Κορίνθου Μαΐου 30, 2011

Το ποδήλατο έχει την τιμητική του στη νέα, έκτη ατομική έκθεση του Ανδρέα Ψαράκου, που φιλοξενείται στη Δημοτική Πινακοθήκη Κορίνθου από τις 3 Ιουνίου. Ο καλλιτέχνης παρουσιάζει ζωγραφικά έργα και μικρογλυπτά, όπου πρωταγωνιστικό ρόλο έχουν τα ποδήλατα.

Ο θεατής θα κάνει μέσα από τα έργα της έκθεσης ένα ταξίδι στο χρόνο, θα αναγνωρίσει στα έργα του καλλιτέχνη το δικό του ποδήλατο των παιδικών και εφηβικών χρόνων, άλλοτε στολισμένο και χρωματισμένο να ταξιδεύει τα όνειρα και άλλοτε απλό και μοναχικό παρατημένο σε ένα τοίχο, στο χωριό, στο λιβάδι στο δρόμο με χαραγμένες επάνω του ατελείωτες στιγμές φυγής και απόδρασης.

Για το έργο του καλλιτέχνη η κριτικός και ιστορικός τέχνης Αθηνά Σχοινά αναφέρει: «Για τον Ανδρέα Ψαράκο δεν υπάρχουν στη ζωγραφική δεδομένα. Με το εξασκημένο κι αισθαντικό του βλέμμα και το συναιρετικά ελεύθερο του σχέδιο, επιλέγει κι αναμορφώνει ορισμένα στοιχεία από την εγγύτερη του καθημερινότητα, μεταβάλλοντας τα υποβλητικά σε τοπία εσωτερικής ενατένισης.

Η αμεσότητα  να συλλαμβάνει και να μεταποιεί εικαστικά, χαρακτηρίζει τα έργα του ταλαντούχου όσο και ευρηματικού ζωγράφου. Το σχέδιο επικεντρώνεται στα καίρια και απέριττα στοιχεία των αντικειμένων ή των καταστάσεων της καθημερινότητας, μιας καθημερινότητας από την οποία ο Ανδρέας Ψαράκος αντλεί εναύσματα, οικοδομεί στη συνέχεια ένα δομούμενο μικρόκοσμο γεμάτο αντιθετικές ισορροπίες χρωμάτων και υποβόσκουσες  εντάσεις. Μέσα από την αφαιρετική χειρονομιακή και εξπρεσιονιστική  γραφή του εμφανίζονται αντικείμενα που φέρνουν στο προσκήνιο ενδιάθετες δυνάμεις».

Το ζήτημα είναι η αθωότητα και όπως λέει και ο Μπέκετ  «το ποδήλατο είναι μέγα καλό και πρώτο. Αλλά μπορεί να αποδειχθεί επικίνδυνο αν χρησιμοποιηθεί κακώς». Σε ότι αφορά τα μικρογλυπτά η  αφαιρετική τεχνική   προσδίδει  δύναμη  στην κατασκευή,  αφήνει το χρώμα να πρωταγωνιστεί και την αλήθεια να φωτίζει.

Κατά την ιστορικό τέχνης Ελευθερία Διαμαντοπούλου «τα ποδήλατα του Ανδρέα Ψαράκου,  με την επιμονή του στο ίδιο θέμα, πέρα από αφετηρία πειραματισμών με το χρώμα και το φως, δηλώνει την ανάγκη του ανθρώπου για έλεγχο του κόσμου του -εσωτερικού ή εξωτερικού- και επιβολή του πάνω σε αυτόν. Αποτελεί για τον δημιουργό μια καθησυχαστική αναδημιουργία μιας μετρήσιμης μνήμης μέσω ενός εικαστικού σύμπαντος, που ορίζεται όσο ένας τροχός από τον άλλο. Μαζί του νοιώθουμε αποστασιοποιημένοι και κυρίαρχοι ενός ελεγχόμενου σύμπαντος. Το ποδήλατο με το γαλάζιο και μπλε φόντο ναρκοθετεί αυτή την ναρκισσική ασφάλεια. Εισβάλλοντας στον χώρο που πατούμε μας προσκαλεί και προκαλεί να διανύσουμε μαζί σαν αναβάτες νοεροί τη συνάντησή μας με το απρόσμενο χάος. Παίζοντας σε λεπτή ισορροπία μεταξύ μνήμης και ονείρου μάς αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να το ερμηνεύσουμε διπλά.»

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ο Ανδρέας Ψαράκος γεννήθηκε στο Βέλο Κορινθίας. Άρχισε μαθήματα ζωγραφικής με δάσκαλο τον Βρασίδα Βλαχόπουλο. Σπούδασε στην Σχολή Βακαλό με δασκάλους τον Βαγγέλη Δημητρέα και τον Γιάννη Βαλαβανίδη. Φοίτησε στην Γερμανική Σχολή Γραφικών Σπουδών και με κρατική υποτροφία το πρόγραμμα μελέτης των φυτικών χρωμάτων ( Κρήτης ) ενώ φιλοτεχνεί αφίσες μεγάλων διαστάσεων για θεατρικές παραστάσεις. Έργα του σε πολλές ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Από το 2008 συνεργάζεται με την Καπόπουλος Fine Arts.

Διάρκεια έκθεσης έως 24  Ιουνίου 2011 

Δημοτική Πινακοθήκη Κορίνθου

Κολοκοτρώνη 4, Κόρινθος

Τηλ.: 27410 – 20120

agallery@otenet.gr